Als je Nederlanders in ‘den vreemde’ vraagt wat ze het meest missen, antwoorden ze vaak hetzelfde: kaas, drop en hagelslag. Ik niet. Natuurlijk, toen vorige maand een vriend uit Nederland op bezoek kwam en een stuk Old Amsterdam en een rookworst meebracht, was ik dolblij. Maar wat ik het aller-allermeeste mis is m’n fiets.

Weblog voor IS Online

Fietsen is in de Filipijnen net zo populair als bergbeklimmen in Nederland. Vrijwel niemand doet het. En daar zijn goede redenen voor. Fietsen staat hier – althans, in de grote steden – gelijk aan zelfmoord. Je moet wel erg veel lef hebben om in Manilla op de fiets naar je werk te gaan of de boodschappen te doen. Het gemotoriseerde kamikazeverkeer heeft zowel voetgangers als fietsers vogelvrij verklaard. Fietspaden zijn er vrijwel niet en de trottoirs staan altijd vol met eetkarretjes en fout geparkeerde auto’s. Kortom, zoals een bezoeker van het Lonely Planet internetforum het omschreef: ‘Fietsen in Manilla? Ik steek liever naalden in m’n ogen.’

Om hier van A naar B te komen ben je daarom al gauw aangewezen op de taxi en voor de korte afstanden pakt men de trycicle. De inwoners van Manilla houden niet van lopen en dat kun je ze moeilijk kwalijk nemen. De moordende hitte en walmende uitlaatgassen nodigen niet uit tot een lekker wandelingetje. Als fietsliefhebber is dat allemaal wel even wennen, maar je schikt je in je lot.

Vuurvliegjes

Toch ben ik hier niet de enige met een heimelijk verlangen naar de tweewieler. In de betonnen jungle Manilla houdt zich een leger fietsfanaten schuil dat één keer per jaar als uit een winterslaap tevoorschijn komt. De zondag voor Pasen is traditioneel de dag dat de Tour of the Fireflies wordt gereden. Zeg maar de voorjaarsklassieker waar het lokale fietsseizoen mee in- en ook meteen weer uitgeluid wordt.

De ToF wordt al dertien jaar lang georganiseerd door de Firefly Brigade. Dat klinkt als een stel hippies op twee wielen en dat klopt ook wel een beetje. Van die biologisch verantwoorde types, met lang haar en Jezussandalen. Lekker alternatief. Maar één keer per jaar zet deze groep Metro Manilla volledig op z’n kop met een fietstocht door het hart van de miljoenenstad. Het ideaal van de Firefly Brigade: een gezonde levensstijl, schone lucht en duurzame ontwikkeling voor iedereen. En dat allemaal met de fiets. En waarom fireflies? Omdat vuurvliegjes alleen voorkomen in zeer schone lucht. Het moge duidelijk zijn dat ze in Manilla al heel lang niet meer gesignaleerd zijn.

15 duizend deelnemers

Als fietsofiel moet je zo’n evenement natuurlijk meemaken en op zondag 17 april verschijn ik op een leenfiets aan de start van de 42 kilometer lange tocht. Maarliefst 15 duizend andere mensen hebben hetzelfde idee. Een divers deelnemersveld van semi-professionals tot en met zichtbaar ongetrainde gelegenheidsfietsers, op mountainbikes, racefietsen, tandems en vouwfietsen. De jongste deelnemer is zes jaar, de oudste 91. Kortom, een bont gezelschap.

De snelste tijd doet er niet toe. Er valt echter wel iets te winnen voor de deelnemer in het mooiste kostuum: eeuwige roem en 70 euro, handje contantje. Van een echt competitie-element is dus geen sprake en met een gangetje van zo’n tien tot vijftien kilometer per uur kruipt het eindeloze lint tweewielers door de straten. Net zo eindeloos zijn de rijen auto’s die soms wel uren bij een kruispunt staan te wachten tot de laatste vreemd uitgedoste fietser gepasseerd is.

Fietsvriendelijkheid

De volgende dag staan de kranten vol met lyrische verhalen van deelnemers en organisatoren en klaagzangen van gedupeerde forenzen. Een enkele politicus doet een duit in het zakje door (net als voorgaande jaren) te beloven zich in te gaan zetten voor betere fietsomstandigheden in de stad. Een senator dient zelfs een wetsvoorstel in om het gebruik van de fiets landelijk te promoten en de ‘fietsvriendelijkheid’ van dorpen en steden te verbeteren.

En dat is helemaal niet zo’n gek idee. Gezien de stijgende brandstofprijzen en enorme vervuiling waar de Filipijnen mee te maken hebben, zou de fiets in de dichtgeslibde steden een groot verschil kunnen maken. Zeker zolang andere initiatieven zoals elektronisch openbaar vervoer peperduur en onrendabel zijn.

Voor het zo ver is, zal de Firefly Brigade nog wel een paar toertochten moeten organiseren. En eerlijk gezegd ben ik daar niet rouwig om. Je kunt je terecht afvragen of fietsen in een zwaar vervuilde stad als Manilla nou zo bevorderlijk is voor de persoonlijke gezondheid, maar een mooi statement is het wel. En gezellig bovendien. Voor de rest van het jaar geldt intussen nog steeds: wie gezond wil blijven laat zijn fiets lekker thuis.

This slideshow requires JavaScript.